11 Haziran 2010 Cuma

ve Tanrı Korudu...


Bir anne olarak evlat ne anlama gelir çok iyi bilirim...
Bir evlat olarak "anne" ne anlama gelir bir kez daha anladım...
O kadar kaptırmışım ki kendimi BaLLının dünyasına, o kadar yok saymışım ki her şeyi birden duvara çarpınca anladım.
O hiç hastalanmayan, her daim bir çınar ağacı kadar görkemli görünen, ağrıyan her yerimi iyileştirecek reçetesi mutlaka bulunan, ona benzemek için herşeyi göze alabileceğim kadın...
ANNEM...

iki gün önceydi, açtığı telefonda zorla konuşur gibi geliyordu sesi, sordum; "tansüyonum yükseldi sanırım, başım dönüyor biraz, endişelenme geçer birazdan" dedi ve kapadı. Geleyim mi diye sorduğumda "gerek yok" diyen kadını hiç mi tanımadım ben? Nasıl ona kandım da sözünü dinledim?

Eve koşa koşa mı gittim, ben gittikçe ev mi uzaklaştı, neden bu kadar sürdü her zaman gidip geldiğim yol? Eve girdiğimde rengi yoktu, üçlü kanepede yatıyordu, kucağında ona durmadan kalkmasını söyleyen oğlum...
Hemen hastaneye...
Yan odada acil vaka var, bütün doktorlar onun başında, hayata döndürmek için seferberlik ilan etmişler, ne güzel. Ama kollarına girdiğim, avuçlarımda bir kuş gibi titreyen, gözlerini açmakta zorlanan kadın benim annem. Nasıl olacak?
Bekledik... İŞkence gibi...
Doktor tahta bit spatulayı gözleriyle takip etmesini istiyor annemin. Halbuki daha acil bir müdahele bekliyormuşum. Sinirleniyorum, söyleniyorum... Oğlum babasıyla, nereye geldiğimizden habersiz, hastane bahçesinde oyunlar oynuyor! Hüzünleniyorum...

Sinirlerimi altüst eden hastabakıcıya bir iğne yaptıryor doktor ve "yarın mutlaka bir kulak- burun- boğaz doktoruna görünün" diyor sadece," gidebilirsiniz"... İnanamıyorum...

Hemen başka bir hastaneye götürüyoruz kıymetlimi, çünkü iyi olmalı o, ayaklanmalı derhal...
Biliyorum ki bu işler tanıdıkla oluyor, maalesef ki tanıdıksız işler yürümüyor. Arıyorum, geliyor... Annemi görür görmez koyuyor teşhisi;
"Vertigo Atağı"
O ne? Bilmiyorum... Teleşlanıyorum... Sonra kulaktaki denge sağlayan mekanizmanın bir insan hayatındaki önemini anlıyorum...
Çok şükür serum takılıyor, kan şekeri bakılıyor, tansiyon ölçülüyor. Kıymetlim, hastanenin acilinde, etrafı perdeyle kapatılmış hazin bir yatakta uykuya dalıyor. Rahatlıyorum... Bekliyorum yanıbaşında, ayrılmıyorum hiç...
Oğlum babasıyla oyunda...

Derken eve getiriyoruz, ev şenleniyor... Şükrediyorum....

Neler neler geçti aklımdan, neler neler düşünmemek için uğraştı bu kızcağız?
2 gündür uyumuyorum ben, 2 gündür duadayım. Ne kadar da ucuz insan hayatı? Nasıl pamuk ipliklerine bağlı... Uzun zaman olmuştu bu kadar korkmayalı.
Lütfen bir daha korkutmasın Yaradan!

Onsuz olabilecek hayatın bir saniye bile olsa aklımdan geçmesine izin veren herşey son buldu çok şükür...
Onu bana bağışlayana şükürler olsun...

Benim biricik Çınar Ağacım... Bir daha yaşatmasın....




22 yorum:

Tibetin annesi dedi ki...

Çok geçmiş olsun... Düşünemiyorum onlarsız hayatı :(

beenmaya dedi ki...

cancağızım ne çok benziyormuşsun sen annene :))

çok çok geçmiş olsun tekrar bolca selamlarımı ve sevgilerimi söyle...

cüzzamlı melek dedi ki...

annesi uzakta olan ve şuanki ruh halini çok iyi anlayan biri olarak bütün ama bütün kalbimle diliyorum ki, anneciğin bir an önce iyileşsin; en azından iyiye gitsin her şey.. Allah, onu sana bağışlasın...

elif-kayra dedi ki...

çok geçmiş olsun, onlar bizim canımız,

bed@rdem dedi ki...

Sibelcim; teşekkürler, onlar olmadan hayatın tadı yok gerçekten...

Mayam; dedim ya, ona benzemek için elimden geleni yaptım :) öperim

Cüzzamlı melek; canımsın, güzel dileklerin için çok teşekkürler... AMin...

Elif-Kayra; teşekkürler, evet onlar bizim canımız ...

HAYATIMDAKI D'ler-Pınar dedi ki...

Çok geçmiş olsun..Bu vertigo mevsi geçişlerinde oluyor genelde..Ya da aniden yapılan hareketlerde..Kayınpeederim 2-3 senedir çekiyor..Bir kere 1 ay sürmüştü..Sürekli baş dönmesi ve bulantı.. Bİr arkadaşımda da var aynı rahatsızlık..Doktor kırmızı et yememenin de etkisi olabileceğini söylemiş..Bilgine..
Sevgiler

Evren dedi ki...

2 yıl kadar önceydi, annem vertigo atağı geçirdiğinde, babam eve gelsen dedi, baba gelmiyim yorgunum dedim, bi bize uğra da sonra gidersin evine dedi. ben annemlere gittiğimde, annem babamın kucağında bir kuş gibi baygın yatıyordu, tuvalete götürmüş, kanepeye uzanmışlar, annem kalkamıyor yerinden, babam bildiğin beyaz, gözleri endişeli, o korkuyu biliyorum, 3-4 yıl öncesinin tekrarı korkusu, böyle başlamıştı herşey çünkü, küçük bir baş dönmesi.
annemi hastaneye götürdük, gecenin bir yarısı, 25 gün sürdü annemin atağı, metanetlidir annem, hiç görmemiştim ben onu öyle, sessizce ağlıyordu, hepimizin korkusu 4 yıl önce geçirdiği beyin ameliyatı sonrasında metastas yapmış olma ihtimaliydi, bir intern doktor gecenin bir yarısı teşhisi koydu. tedaviyi uyguladı. hemen cevap alamadık, doktor bazı hastalarda sürecin uzayabileceğini anlattı.

kendimi ne çok suçlamıştım, gel dediklerini ikilettiğim için, hiç gel demezlerdi çünkü, şimdi gel demelerini beklemiyorum. beklememek gerekli... çok güçlü olsalar da, zaman hızla devrini tamamlıyor çünkü...

çok geçmiş olsun, sarıldım hiç tanımadan, anne kokusunu duydum derin. annemi çok özledim.

bed@rdem dedi ki...

Hayatımdaki D'ler; doktorun dediğine göre stres, yorgunluk ve ceryanda kalmaktan oluyormuş sıklıkla... Bu arada kırmızı etle ilgili bişey söylememişti. Öğrendiğim iyi oldu, teşekkürler canım. Sevgiyle

7.oda dedi ki...

çok geçmiş olsun.. ve çok uzun yıllar birbirinizle kalın..

bed@rdem dedi ki...

Evrencim; beni ne kadar da iyi anlıyorsun değil mi? Allah bütün sevdiklerimizi bize bağışlasın... Sevgimle canım...

7.oda; çok çok teşekkür ederim... herşey gönlünüzce olsun...

ELİF dedi ki...

Kıyamam ben ikinize de...

bed@rdem dedi ki...

Elifim; ben de sana kıyamıyorum hiç :(

sufi dedi ki...

Anneciğine de sana da geçmiş olsun canım.Bir daha yaşamazsınız böylesi bir heyecanı ve üzüntüyü dilerim.Tontini.

Deniz dedi ki...

çok geçmiş olsun

bed@rdem dedi ki...

sufi; çok teşekkürler... İyi dileklerin, iyi dileklerimdir.. sevgimle

Deniz; sağolasın canım...

Sıradan Bir Sazan dedi ki...

Çok geçmiş olsun... Sevgilerimle...

ayşegül dedi ki...

çok geçmiş olsun.allah bir daha böyle anlar yaşatmasın,uzun ömürler diliyorum anneciğinize.
sevgiler.

Pilli Petro dedi ki...

çok geçmiş olsun. malesef bizim ülkemizde insan yaşamı ucuz, nüfus kalabalık biri daha ölse bişi olmaz gözü ile bakılıyor.

değersiziz anlayacağınız, sağlık olsun !

mgntwmn dedi ki...

geçmiş olsun. bir tavsiye: vertigo konusunda şişli etval kbb ekibi muhteşemler. 5 yıl önce beni hayata döndürdüler. aklınızda olsun.

bed@rdem dedi ki...

Sıradan Bir Sazan; çok teşekkürler.. sevgimle...

Ayşegül; çok teşekkürler, bütün sevdiklerimize Allah uzun ömürler versin, sevgimle...

PiLLi Petro; maalesef kalabalığız evet ama insan hayatının önemsenmesi ile ilgili umudumu kaybetmemeye çalışıyorum. sevgimle...

mgntwmn; önerini dikkate alacağım, Çok teşekkür ediyorum duyarlılığına. Sevgimle...

asyaselda dedi ki...

çok geçmiş olsun:(
yeni gördüm sayfanı hemen sevdiğim bloglar arasına almalıyım uzun zamandır aklımda da tembellik yaptım sanırım..
seni hergün ziyaret etmeliyim..
sevgiler ve tekrar geçmiş olsun...

bed@rdem dedi ki...

Asyaselda; hassasiyetin beni çok sevindirdi, çok teşekkür ederim ilgin için. Her gün beklerim :) başımın üstünde yerin var.. sevgimle

Bu gadget'ta bir hata oluştu

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails