7 Aralık 2009 Pazartesi

GerÇeK...


Yazamadım... Olmadı bir türlü, istedim ama yazamadım...
Gel şimdi otur karşıma,
sana hayatın sırrını vereceğim.
Sen sen ol, kimseye anlatma sırlarını, içinin acısını. Kendi cehenneminde kavrul ama yine de gülümse. İçin acıdan böğürse de SUS!
Geçecek de, daha neler atlatmadın ki?
İçini döktüğünü sandığın, fikir verirse daha kolay atlatacağını düşündüğün insan öyle bir oyun oynar ki günün birinde sana, öyle bir yarı yolda bırakır, öyle çok yakar ki canını diğer acılarını unutur onunla yanmaya başlarsın.


Çok beklenti içine girmeyeceksin yani, çevrendekilere karşı...

Türk filmlerini izleyip izleyip, oradakilere özenerek kendini dünyanın sahibi sanma, hiçkimse deli divane olmayacak senin uğruna.

Elini uzattığında, havada kalacaklarını bile bile hayal kırıklığına uğratma kendini boş yere...

O kalplerine girmeye çalıştığın, emek vermek, emek görmek istediğin, aslında kalplerinde küçük bir çizik bile atamadığın arkadaş(!)lar doğum gününü hatırlamayacaklar, hatırlasalar da umursamayacaklar, ağladığında yok sayacak seni sıkıcı bulacaklar, sitem edecekler acılarından yana, arkandan konuşacaklar, kuyunu kazacaklar, yalan konuşacaklar... Daha ne diyeyim sana yahu,

deli gibi yalnızsın... bunu aklına iyice sok... Ve bu iyiliğimi sakın unutma, kimse bu kadar cesurca kurmayacak sana bu cümleleri. Bile bile ateşe atacaklar, doğruyu söylemenin ağırlığını kaldıramayacaklar..

Hayatının gerçeğini söyledim diye kızma bana, seni üzmeyi göze aldım ben daha sonra üzülmeyesin, hayal kırıklığına düşmeyesin diye...

Kendini dinlemeye, iyi davranmaya çalış.. Ondan başka dost yok sana, unutma!

Gönlünü hoş tut, hediyeler al bugün kendine, aynada sev yalnızlığını...

Bugün tam zamanı,

sıkı sıkı sarıl kendine,

öp...

benim için de....






8 yorum:

ELİF dedi ki...

anam anam, ben aramıştım seni di mi? amanin tırstım valla.

evrim dedi ki...

yazıyı okuduktan sonra aslında 3 yıl kadar önce ama unutmak istediğim için bana yıllar yıllar önce olmuş gibi gelen yediğim dost kazığım geldi aklıma..çok çok acıyor yürek..anlatılmaz..ama yine ders alınıp dim dik ayakta devam ediliyor hayata..ama yalnızlık bir ömür boyu hep bizimle..kendinle barışık olmak ve en sevdiğine doğurduğuna sarılmakta en en güzeli

BeD@rdeM dedi ki...

aramıştın Elifcim, sevindirmiştin eski dostunu.. korkma sen, bu yürek senden yana hayal kırıklığı yaşamaz kolay kolay bilirim.. zaten lafım doğum gününe falan değil, acılara, hayal kırıklıklarına... yok sayan insanlara :/

BeD@rdeM dedi ki...

sevgili Evrim, kazıklar yeniyor, unutulmuyor sanıyoruz, yenisinin acısı eskisini ortaya çıkarıyor unutlmadığının farkına varılıyor.. en güzeli yalnızlığının sırtını sıvazlamak bu satten sonra :)

MOMOL dedi ki...

belkide biz çok fazla ödün veriyoruz kendimizden ve karşılığını aynı ölçüde göremeyince de üzülüyoruz...yani ne ediyorsak yine kendimiz ediyoruz kendimize...insanlara hakettiği ölçüde değer biçmeyi öğrenmeliyiz en kısa sürede üzülmemek adına ...

sevgiyle kal canım :)

öykü dedi ki...

Kıyamam sana
uzmus kırmıs senı bırılerı:(

BeD@rdeM dedi ki...

MoMoLum, aslında her insan sevgiyi ve paylaşımı hakeder mantığıyla yaklaşınca sorun çıkabiliyor bazen. Haklısın, ne edersek kendimize ediyoruz, iyiliği de kötülüğü de :) İyilikle kal canım...

BeD@rdeM dedi ki...

ÖYKÜM, kırılarak, üzülerek anlıyoruz maalesef insanlığımızı... keşke başka yolu daha olsa ama yok :(

Bu gadget'ta bir hata oluştu

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails